De kracht van emoties

De dames van FC Twente verloren eind vorige maand hun eerste wedstrijd in de Champions League. Er was hard gevochten voor een goed resultaat, maar de tegenstander bleek al vanaf minuut 1 de betere ploeg. Toch duurde het nog tot diep in de tweede helft voordat de uitblinkende doelvrouw voor het eerst werd gepasseerd. Ze werd tevens uitgeroepen tot speelster van de wedstrijd. Na afloop kregen alle speelsters een knuffel  van de voorzitter, waarop de doelvrouw haar emoties de vrije loop liet.  Prachtig toch. Emoties binnen het voetbal. Opmerkelijk weliswaar, dat vrouwen en mannen opvallende verschillen vertonen ten aanzien van de situaties waarin zij die emoties uiten.

Mannen huilen namelijk niet. Bijna niet dan. Maar natuurlijk wel als ze voor het eerst landskampioen worden. Of als ze de beslissende penalty missen. Of nadat ze na een lange revalidatie de rentree achter zich hebben en geïnterviewd worden.  Grappig vinden vrouwen dat. Vertederend misschien. Maar bijna altijd vinden ze dat verbazingwekkend, dat een spelletje dit bij mannen losmaakt.

Vrouwen huilen over van alles. Als ze ruzie hebben met hun moeder. Of wanneer de auto opnieuw stuk gaat. Of als ze probeert te leren leven met een onveranderlijke tegenvaller. En dus ook na afloop van een voetbalwedstrijd. Maar dan wel op een ander moment, wanneer geen man het in zijn hoofd haalt te gaan huilen: op het moment dat ze getroost worden. Hun hele kwetsbaarheid, te tonen aan een ander. Te delen met die ander, wat haar dwars zit en ze gebruikte dan de steun om de tegenvaller te verwerken.

Contact hebben met je lichaam en ervaren wat zich daarbinnen afspeelt, is essentieel om te kunnen komen tot optimale prestaties. Om zich af te sluiten van pijn of andere onprettige gevoelens, zie je vaak dat mensen minder contact ervaren met hun lichaam. Maar datzelfde lichaam heb je nodig, om feilloos de signalen die vanuit de hersenen worden doorgegeven, uit te voeren. Onverwerkte emoties verstoren dit proces. Woede, boosheid, verdriet, alles wat je weg stopt, blijft dus ergens achter. En hoe je die emoties nu uit, is minder essentieel. Veel belangrijker is je lichaam te blijven ervaren. Want voetbal is bij uitstek een sport, waar raffinement, (bal)gevoel en intuïtie van groot belang zijn om iets prachtigs te kunnen doen.

Geef een reactie